„ Zapisane w wersach” – poetyckie spotkanie w CK
28 lutego 2026 roku w Klubie „Piwnice” Centrum Kulturalnego w Przemyśl odbyło się spotkanie poetyckie pt. „Zapisane w wersach”. Wydarzenie miało otwartą formułę – bez narzuconego tematu. Każdy z przybyłych poetów zaprezentował utwory według własnego wyboru, w autorskiej interpretacji dzięki czemu publiczność mogła zanurzyć się w bogactwie stylów, nastrojów i osobistych refleksji.
Wśród przybyłych twórców znaleźli się: Anna Gołojuch z Sośnicy, Zofia Meler z Pruchnika, Lidia Olejarz ze Świebodnej, Ewelina Łopuszańska, Lidia Socha, Iwona Szetela z Rzeszowa oraz Alicja Chruścicka, Iwona Data, Stefania Klukiewicz-Bogos, Maria Pożarniuk, Ewa Nuckowska-Semko, Paweł Piętal, Alicja Wiarska, Łucja Wiszlańska z Przemyśla, Władysław Zych z Medyki, Grażyna Sordyl z Krzemienicy, a także debiutujący w tym gronie: Agnieszka Kmieć z Ropczyc oraz Jan Nowakowski z Przemyśla.
Wieczór wzbogacił recital Zuzanny Ostafin – śpiewającej poetki z Lubziny, która w subtelny sposób połączyła słowo z muzyką. Artystka jest członkinią Polskiego Związku Niewidomych oraz Przemyskiego Klubu Sportu i Rekreacji Niewidomych i Słabowidzących „Podkarpacie”. Większość wykonywanych tekstów była jej autorstwa, a kompozytorem zaprezentowanych utworów był Jacek Marcińczak, instruktor muzyki Centrum Kulturalnego, który również akompaniował artystce na gitarze i fortepianie. Nastrojowe muzyczne interpretacje nadały spotkaniu lekkości i nostalgicznego klimatu.
Publiczność wysłuchała m.in. wierszy o miłości, budzącej się wiośnie, bieszczadzkich legendach oraz o codziennych, współczesnych doświadczeniach. Każdy tekst wnosił nową barwę do wspólnego poetyckiego pejzażu. Wybrzmiały wersy osobiste, pełne refleksji i autentyczności – takie, które na długo pozostają w pamięci słuchaczy.
Muzyczną klamrą wieczoru stały się piosenki Zuzanny Ostafin „Łzy tęsknoty” oraz „Prośba”, które domknęły spotkanie w nastroju zadumy i wdzięczności.
Spotkanie „Zapisane w wersach” pokazało, jak żywa i różnorodna jest twórczość podkarpackich poetów. Było świadectwem wrażliwości, emocji i doświadczeń, które dzięki ich indywidualnym prezentacjom mogły wybrzmieć przed publicznością.
